08 七月 2022

IGNAZIO BUTTITTA A CARLO LEVI





 LU TEMPU E LA STORIA

IGNAZIO BUTTITTA
a Carlo Levi

Quantu strata,
quantu lacrimi
e quantu sangu ancora, cumpagnu.

La storia zappa a cintimitru
e l’omini hannu li pedi di chiummu.
Nun parra l’amarizza
chi mi cummogghia lu cori stanotti,
né le scuru supra li muntagni,
ma lu silenziu
di seculi luntani.
È la puisia
chi tocca lu pusu di la storia:
la vuci risuscitata di Maiakovski,
lu chiantu di Hiroshima,
lu lamentu di García Lorca
fucilatu a lu muru.
Quannu ti pari c’arrivi,
sì a l’accuminzagghia, cumpagnu;
nun t’avviliri di chissu,
seguita a svacantari
puzzi di duluri,
àvutri vrazza
doppu di tia e di mia virrannu.
A l’ingiustizia c’ammunzedda negghi
e nverni friddi
supra li carni di la terra,
ciusciacci lu focu di lu to amuri.
Nun ti stancari di scippari spini,
di siminari a l’acqua e a lu ventu;
la storia nun meti a giugno,
nun vinnigna a ottuviru,
havi na sula staciuni:
lu tempu.
Nun t’avviliri, cumpagnu,
si nun ti sacciu diri
quannu lu suli
finisci di siccari
li chiai di la terra.

Ignazio Buttitta da La Peddi nova ed Sellerio pag. 71

没有评论:

发表评论